Manuel Castells: a interdisciplinariedade como seo da innovación

Castells defendeu con vehemencia a importancia da interdisciplinariedade e da transdisciplinariedade na universidade. O verdadeiramente relevante non é discutir en que campo da ciencia se desenvolve un traballo ou a pertinencia de que se chame dunha maneira ou outra, senón con que outros ámbitos se poden establecer pontes de colaboración.
Por que é tan importante para Castells esta colaboración entre disciplinas? Porque é nese terreo de ninguén, explicado como un lugar “entre fallas” polo profesor Castells valéndose dun símil coa xeoloxía, onde se produce a innovación, polo que se fai necesaria unha reconceptualización das disciplinas e dos camiños de colaboración que entre elas se poden debuxar.
Aquí remata a serie de posts destinados a comentar a magnífica conferencia que o profesor Castells impartiu en Santiago de Compostela o día 15 de outubro de 2009.

“Aprender a aprender” ou a autoprogramación actualización da man de obra, segundo Castells

Hoxe en día, afirmaba Castells, as persoas deben esforzarse en “aprender a aprender en un mundo interactivo”. Deben primar os individuos “autoprogramables”, aqueles que son capaces de adquirir novos coñecementos e recombinalos para poder acceder a unha redefinición laboral, sobre os “xenéricos”, os substituíbles e vulnerables ante os axustes á baixa dos recursos humanos nas empresas, os que carecen da capacidade de reciclaxe necesaria.
Neste senso, e tendo en conta que unha vez as persoas acceden ao mercado laboral contan con pouco tempo para poder acudir a centros de formación presencial, Castells enfatiza a necesidade da existencia de centros que posibiliten unha formación virtual de calidade. Esta formación de carácter virtual permite a reciclaxe continua da forza de traballo polo que os traballadores “xenéricos” terían oportunidades de “reprogramación” e inmersión en novos postos de traballo derivados da súa nova capacidade para adquirir coñecemento e recombinalo coa experiencia acumulada.

Manuel Castells: as 6 funcións da universidade

Castells sintetiza en 6 as funcións que a universidade ten desenvolvido ao longo da súa historia:
– A universidade que produce valores e lexitimación social propia da fase na que as escolas teolóxicas centraban a actividade universitaria.
– Función de selección de elites a través da súa educación e da configuración da súa rede social.
– A universidade formadora de profesionais propia da universidade tecnolóxica.
– Función de produción de coñecemento. Castells fala da universidade científica, función tardía que comezou a desenvolver na segunda metade do s.XIX en Alemaña e logo importada polos E.U.A. a finais dese mesmo século.
– A universidade educadora de masas. A universidade xeralista que estende o dereito á educación universitaria a todo o mundo. Os recursos non medran proporcionalmente ás necesidades plantexadas polo incremento de alumnos. Trátase do que Castells acuñou como “café para todos, pero descafeinado”.
– Función emprendedora. A universidade emprendedora xestiona a conexión entre o mundo da empresa e a produción de coñecemento que se desenvolve no seu seo. É a encargada de trazar pontes de relación para que o fluxo de coñecementos entre a universidade e a necesidade de desenvolvemento de aplicacións e tecnoloxías da empresa privada sexa continuo, frecuente e de calidade.
Ningunha universidade desenvolve as seis funcións na súa totalidade xa que segundo Castells é “imposible” que isto suceda. Hoxe en día, as institucións universitarias deberían centrarse en acadar calidade na súa actividade desenvolvendo algunha das funcións anteriormente descritas. A excelencia debe ser un dos fins primeiros das universidades xunto coa súa función de servizo público (que non implica a exclusión das universidades privadas que realicen tamén unha boa labor de servizo á público) e a necesidade de autoconstituirse como espazos con autonomía propia para servir á sociedade nun contorno de liberdade.

Castells sitúa a universidade no centro do mundo

“A universidade é a institución central do mundo en que vivimos”. Deste xeito comezou Manuel Castells a conferencia que impartiu onte na Sala de Debates do Centro de Estudos Avanzados da USC. Este papel central que Castells apunta susténtase no feito de que son as universidades e non outras institucións as principais produtoras de coñecemento así como as responsables de formar a quen manexa, aplica e xestiona ese coñecemento. A intervención, titulada “A Universidade na era da información” serviu para que o profesor Castells apuntara as función básicas da universidade, herdanza das diferentes etapas históricas polas que pasou, así como para tratar temas tan interesantes como a necesidade de reciclaxe que os traballadores experimentan no mundo actual e as formas de facerlle fronte valéndose das novas tecnoloxías ou a relación entre as disciplinas do coñecemento científico e a súa relación.
Iremos publicando algunhas reflexións que o profesor Castells realizou durante a conferencia de onte.

Manuel Castells explicará en Santiago a súa visión sobre a universidade na era da información

Manuel Castells, profesor da Universitat Oberta de Catalunya, Catedrático Emérito de Socioloxía e Catedrático de Planificación Urbana e Rexional da University of California (Berkeley), impartirá este xoves a conferencia titulada “La universidad en la era de la información”. O acto terá lugar na Sala de Debates do Centro de Estudos Avanzados no Parque de Vista Alegre, en Santiago de Compostela, o xoves día 15 ás 19:00 horas.

Na páxina de Novos Medios daremos boa conta do que o profesor Castells aporte a esa visión sobre a relación entre a universidade e o período histórico que está a vivir, a era da información.

Comeza o curso sobre a crise da comunicación en tempos de recesión económica

O curso ten lugar no Mosteiro de Aciveiro (Forcarei, Pontevedra) durante hoxe e mañá.

Ás 9:30h quedaba inaugurado o curso titulado “La crisis de la comunicación en tiempos de recesión económica”. Dirixido polo catedrático da Universidade de Santiago de Compostela Xosé López e organizado no marco dos cursos de verán ofrecidos pola Universidade Internacional Menéndez Pelayo, este evento trata de ser, en palabras do seu director, “un foro de debate onde se analice o panorama actual do ámbito comunicativo no contexto da crise económica” así como se “reflexionará sobre os datos que aportan as empresas mediáticas en termos de negocio así coma sobre os modelos que adoptan para solucionar os problemas nos que están inmersas”.

Na inauguración tamén participaron o Secretario Xeral de Medios da Xunta de Galicia, Alfonso Cabaleiro, que fixou a atención dos presentes enfatizando a importancia histórica dun sistema mediático, o galego, que na actualidade “supón 200 millóns de euros de negocio ao ano e dá emprego a máis de 1.600 traballadores”.

Xosé Luis Barreiro Rivas (director da UIMP en Galicia), Ramón Villares (presidente do Consello da Cultura Galega) e David Raposeiras (alcalde do concello de Forcarei) deron a benvida aos asistentes ao curso e dispuxéronse a participar activamente no foro que tentará estudar a situación actual do sistema mediático, a influencia que ten nel a crise e as posibles medidas que os medios poden tomar para afrontar a coxuntura de recesión pola que atravesan.

É o tempo agora de que os relatores (entre os que se atopan persoeiros de relevancia coma Ramón Villares, Xosé Luis Barreiro Rivas, Ramón Reig, Marcial Murciano, Rosario de Mateo, Alfonso Sánchez Tabernero, Francisco Campos, Francisco Esteve, Fernando Salgado, Alfonso Sánchez Inzquierdo, Rosa Franquet, José Luis Dader e Ramón Salaverría) poñan enriba da mesa a problemática existente no eido mediático e provoquen o debate do que se esperan conclusións positivas para a análise e definición da crise dos medios e as medidas a adoptar para poñerlle remedio.

A crise da comunicación en tempos de recesión, un foro de análise e debate para o acontecer actual

Os próximos días 21 e 22 de setembro, algúns dos expertos máis recoñecidos do ámbito académico da comunicación e o xornalismo debatirán sobre os efectos que está a ter a crise económica nos medios de comunicación durante o curso La crisis de la comunicación en tiempos de recesión, dirixido por Xosé López, Xosé Pereira e Xosé Rúas. Ramón Salaverría, Rosa Franquet, Marcial Murcinao e Alfonso Sánchez-Tabernero (entre outros) reflexionarán tamén sobre a cobertura que os medios de comunicación están a aplicar á complexa situación económica do momento actual.

Este curso de análise e debate celébrase no marco das actividades organizadas pola Universidad Internacional Menéndez Pelayo (UIMP) e terá lugar no Mosteiro de Aciveiro (Forcarei, Pontevedra). Para máis información, podedes visitar a páxina oficial.

A rendibilidade e modelos de negocio dos contidos audiovisuais a debate en Novomed 09

Hoxe comeza Novomed 09, xornadas de debate organizadas pola Asociación Galega de Produtoras Independentes (AGAPI), onde os novos medios e os contidos audiovisuais serán o tema central.

Novomed reune en Santiago, na Facultade de Ciencias da Comunicación, aos máis recoñecidos e innovadores expertos do ámbito audiovisual. As xornadas terán cinco fíos condutores: a televisión dixital (TDT), o novo marco regulador do sector audiovisual, os contidos multiplataforma, a animació dixital e os videoxogos e a rendibilidade do negocio audiovisual.

Participarán neste encontro responsables de contidos de TVG, Youtube, Fox Channels, Bren Entertainment, Antena 3, e un longo etcétera de persoeiros destacados do sector audiovisual que debuxarán o camiño que os contidos audiovisuais están a trazar no contexto dos novos medios e formatos.

I Congreso de Ciberperiodismo y Web 2.0 en novembro en Bilbao

Os próximos 11, 12 e 13 de novembro celebrarase en Bilbao o I Congreso de Ciberperiodismo y Web 2.0 organizado pola Universidade do País Vasco.

As Tecnoloxías da Información e da Comunicación (TIC) asociadas a Internet teñen provocado moitos cambios na nosa sociedade e, consecuentemente, tamén o xornalismo se viu afectado. Coa irrupción das novas tecnoloxías, os cidadáns reclaman espazos onde opinar e facer públicos os seus puntos de vista ao tempo que mostran a necesidade de interactuar coa información. Son os medios de comunicación os encargados de xestionar esta participación cidadá a través das diferentes ferramentas aloxadas nas súas webs.

Este congreso pretende explorar a morfoloxía da coñecida como web 2.0 para poder entender de xeito global a revolución da participación cidadá na información a través dos medios de comunicación. Para inscribirvos e atopar máis información, visitade a páxina oficial do I Congreso de Ciberperiodismo y Web 2.0.

[lang_gl]Dos mass media aos self media, conclusións do V Congreso Internacional Comunicación y Realidad[/lang_gl][lang_es]De los mass media a los self media, conclusiones del V Congreso Internacional Comunicación y Realidad[/lang_es]

[lang_gl]Durante os días 22 e 23 celebrouse en Barcelona, na Facultat de Comunicació Blanquerna da Universitat Ramon Llull, o V Congreso Internacional Comunicación y Realidad.

As sesións do encontro estiveron distribuidas en torno a tres eixos de discusión centrais: La hibridació de la informació por unha banda, Metamorfosi de l’espai mediàtic: mitjans de comunicació i democràcia (De les masses als públics) por outra banda, por último Generació digital: oportunitats i riscos dels públics. La transformació dels usos comunicatius.

Unha vez que os participantes expuxeron as súas comunicacións certos aspectos do panorama comunicativo saíron á luz e foron motivo de debate. Así, constatouse que o final da cultura de masas xa está aquí e que os mass media deixaron paso aos self media, medios personalizados e adaptados ás necesidades duns públicos cada vez máis heteroxéneos.

O papel de Internet neste cambio é crucial, xa que permitiu a aparición de moitas experiencias novas no ecosistema comunicativo nun contexto de metamorfose social onde a importancia das TIC é claramente definitoria.

Neste contexto onde as TIC son pedra alicerce dos cambios socias e Internet se sitúa moitas veces no epicentro do dinamismo social, pódese observar como distitnas xeracións de individuos converxen na rede. Porén, este feito non implica a aparición dunha sociedade universal de diálogo, senón que moitas desas xeracións ou colectivos acaban constituíndo comunidades autoreferenciais, pechadas, dando lugar a un curioso paradoxo: a máxima apertura comunicativa que supón Internet pode acabar debuxando un mapa mundial de colectivos pechados.

Co furacán de cambios e transformacións sociais que a sociedade está a vivir -moitos deles provocados polas TIC e, máis concretamente, nacidos na rede Internet- é complicado aventurar de forma taxativa os roteiros polos que o futuro levará aos medios, aos profesionais e á sociedade. [/lang_gl] [lang_es]Durante los días 22 y 23 se celebró en Barcelona, en la Facultat de Comunicació Blanquerna de la Universitat Ramon Llull, el V Congreso Internacional Comunicación y Realidad.

Las sesiones del encuentro estuvieron distribuidas alrededor de tres ejes de discusión centrales: La hibridació de la informació por unha banda, Metamorfosi de l’espai mediàtic: mitjans de comunicació i democràcia (De les masses als públics) por outra banda, por último Generació digital: oportunitats i riscos dels públics. La transformació dels usos comunicatius.

Una vez que los participantes expusieron sus comunicaciones ciertos aspectos del panorama comunicativo salieron a la luz y fueron motivo de debate. Así, se constató que el final de la cultura de masas ya está aquí y que los mass media han dejado paso a los self media, medios personalizados y adaptados a las necesidades de unos públicos cada vez más heterogéneos.

El papel de Internet en este cambio es crucial, ya que ha permitido la aparición de muchas experiencias nuevas en el ecosistema comunicativo en un contexto de metamorfosis social donde la importancia de las TIC es claramente definitoria.

En este contexto donde las TIC son piedra de toque de los cambios sociales e Internet se sitúa muchas veces en el epicentro del dinamismo social, se puede observar cómo distitnas generaciones de individuos convergen en la red. Sin embargo, este hecho no implica la aparición de una sociedad universal de diálogo, sino que muchas de esas generaciones o colectivos acaban constituyendo comunidades autoreferenciales, cerradas, dando lugar a una curiosa paradoja: la máxima apertura comunicativa que supone Internet puede acabar dibujando un mapa mundial de colectivos cerrados.

Con el huracán de cambios y transformaciones sociales que la sociedad está viviendo -muchos de ellos provocados por la TIC y, más concretamente, nacidos en la red Internet- es complicado aventurar de forma taxativa los caminos por los que el futuro llevará a los medios, a los profesionales y a la sociedad.
[/lang_es]